YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5980
KARAR NO : 2012/18667
KARAR TARİHİ : 06.12.2012
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalı bünyesinde yer alan trafo merkezlerinin hizmet alımı yoluyla işletilmesi hususunda taraflar arasında 28.09.2005 tarihli sözleşme imzalandığını, başlangıçta sözleşmenin yıllık fiyat farkları ile ilgili hükümleri doğru uygulanmakta iken, davalının sonradan sözleşmenin fiyat farkı hükümlerini yanlış yorumlayarak her fiyat artış döneminde sorun çıkardığını, 30.11.2007 tarihli yazısı ile fiyat farklarının yanlış hesap edilip yanlış ödendiğini ileri sürerek fazla ödemenin aylık hak edişlerden resen kesileceğini belirttikten sonra faturaların kendi yorumladığı şekilde düzenlenmesini istediğini, 18.12.2007 tarihli yazı ile de fazla ödemelerden dolayı 40.696,26 TL borç çıkardığını, davalının Aralık 2007’den başlayarak Ocak, Şubat, Mart ve Nisan 2008 aylarındaki hakedişlerden toplam 20.690,00 TL kesinti yaptığını, müvekkili şirketin alacaklarını ödememeye başladığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.696,26 TL için müvekkilinin borçlu olmadığının tesbiti ile 10.000,00 TL’nın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 28.09.2005 tarihli sözleşmenin fiyat artışı ile ilgili hükümlerinin hatalı yorumlanarak, 2006 yılı asgari ücret artışının sehven yanlış hesaplanması ile davacıya KDV dahil 40.696,26 TL fazla ödeme yapıldığını, davacı ile yapılan mutabakat neticesinde oluşan farkın hakedişinden kesildiğini, davacının 03.12.2007 tarih ve 1168 sayılı yazısında ”… tablolar sonucunda tahakkuk eden 14.334,59 TL’lik sehven tarafımıza yapılan fazla ödemenin, tarafımıza ödendiği şekliyle (aylık işçi ücretleri ve işletme masrafları dikkate alınarak) sıkıntılara yol açmayacak şekilde 12 taksitte hak edişlerimizden mahsubunu..” şeklinde ifadelerde bulunarak fazla ödemenin gerçekleştiğini kabul ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının işletmeciliğini üstlendiği trafo merkezlerinde ihale tarihini takip eden dönemlerde asgari ücretin artması sonucu davacıya ödenmesi gereken işçilik ücretleri farkının hesabından kaynaklanmakta olduğu, davacının bu farkların net ücretler dışındaki kısmının da sözleşmenin 6.1 ve 15.4 maddelerine göre…nin açıkladığı ÜFE kadar artırılması gerektiğini ileri sürmekte olduğu, davalı …’ın ise brüt ücretler dışında
kalan kısmın ÜFE kadar artırılması gerektiğini ileri sürmekte olduğu, sözleşmenin 6.1 ve 15.4 hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonunda davalı kurumun sonradan yaptığı uygulamanın doğru olduğu, bu nedenle başlangıçta sözleşmenin fiyat farkı hükümlerinin hatalı yorumu sonucunda davacı firmaya KDV dahil 40.696,26 TL fazla ödeme yapıldığı, esasen davacı firmanın da 03.12.2007 tarihli yazısı ile sehven yapılan ödemenin sıkıntılara yol açmayacak şekilde 12 taksitte hak edişlerinden mahsubunu kabul ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece 02.11.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir. Bilirkişi raporuna davacı vekili 02.03.2010 havale tarihli dilekçe ile gerekçelerini göstermek suretiyle itiraz etmiş ve sözleşmenin 7.3.3 ve 15.4 maddelerine göre bilirkişi raporunun hatalı olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece davacının itirazları da gözetilmek suretiyle bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir.
Açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.