YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/4451
KARAR NO : 2011/15036
KARAR TARİHİ : 30.11.2011
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Tarih : 16.12.2010
Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili; davacıya yüksek tarife üzerinden gönderilen faturaya itiraz edildiğini ve sanayi sicil belgesi vizesinin ibraz edildiğini, 22.855.20. TL olarak faturanın ödendiğini, buna rağmen 33.973.90.TL’lik fatura gönderildiğini ve bu faturaya da itiraz edildiğini belirterek 1. faturada sanayi tarifesi üzerinde tahakkuk ettirilen kısmın belirlenerek bu kısım için ve 2. fatura yönünden borcun tamamı için müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, ödenen 1. faturadan da tarife üzerinde tahakkuk ettirilen kısmın belirlenerek istirdatını veya sonra tahakkuk edecek fatura borçlarından mahsubunu talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının 30.04.2008 tarihinde vize yapılmış sanayi sicil belgesini (SSB) ibraz etmesi nedeniyle tarifesinin 13.03.2009 tarihinden itibaren sanayi olarak değiştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; sanayi tarifesinden düzenlenen fark faturası dayanağı ilk faturanın SSB vizesi olmadığından bahisle ticarethane tarifesinden düzenlenerek davacıya tebliğ edilse idi, davacının fatura tarihinden önce vizesini yaptırdığı SSB’ni …’a ibraz etmemesinin düşünülemeyeceği, böylece davacının devam eden aylarda ticarethane tarifesinden fatura ödemek zorunda kalmayacağı, davalının sanayi tarifesinden fatura düzenlemeyi sürdürerek sonradan dava konusu fark faturası ile aradaki tarife farkını talep etmesinin iyiniyetli bir davranış olmadığı, davacının ilk ay faturasından sonraki 8 faturanın ticarethane tarifesi farkından sorumlu tutulamayacağı, ticarethane tarifesinden düzenlenen ve ödenen faturanın tarife farkının davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 22.855.20. TL fatura nedeniyle 5.292.85. TL’nin istirdatına 33.793.90. TL fatura nedeniyle davacının davalıya 30.315.10 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
EPDK’ nın 01.09.2006 tarihinde yürürlüğe giren 24.08.2006 tarihli, 875 sayılı kurul kararının 20 dağıtım şirketi için Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslarının “ Abone Grupları ve Tanımı “başlıklı (1.) maddesinin “ A) sanayi “ alt başlığının birinci fıkrasında, “ 6948 sayılı Sanayi Sicili Kanununda tanımı yapılan ve ilgili resmi kuruluşca onaylı sanayi sicil belgesini ibraz eden sanayi işletmeleri bu abone grubu kapsamındadır. Sanayi sicil belgesinin vize bitim tarihinin içinde bulunduğu fatura döneminden sonraki ilk fatura dönemi sonuna kadar yenilenerek ibraz edilmemesi halinde tüketimleri ticarethane abone grubu tarifesinden faturalandırılır” denilmektedir.
Somut olayda davacı şirketin sanayi sicil belgesi vizesinin süresi içinde yenilendiği anlaşıldığı halde yukarıda belirtilen süre içinde belgenin davalı kuruma ibraz edilemediği, belgenin süresinden sonra 09.03.2009 tarihinde ibraz edildiği ( bu tarihten önce belgenin ibraz edildiği davacı yanca da ispat edilemediği ) bu suretle davalı kurumun aradaki süre için davacı aleyhine ticarethane tarifesi ile sanayi tarifesi arasındaki farkı tahakkuk ettirmesi ve ticarethane tarifesi üzerinden fatura düzenleyip ödenmesini talep ettiği ve bu istemin mevzuata uygun olduğu gözetilmeden mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi