YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/10587
KARAR NO : 2011/7144
KARAR TARİHİ : 30.05.2011
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacılar vekili, müvekkilinin davalılara araba lastiği sattığını, karşılığında müvekkiline 7 adette toplam 23.800 TL tutarında bono verdiklerini, davalıların bono bedelini ödemediklerini, bonoların zamanaşımına uğradıklarını satım ilişkisi için geçerli olan (10) yıllık zamanaşımının dolmadığını belirterek 23.800 TL’nin en yüksek reeskont faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, dava konusu senetlerin zamanaşımına uğradığını, sözkonusu senetler nedeniyle müvekkillerinin borçlu olmadıklarını, senetlerin zamanaşımına uğraması nedeniyle ortada alacak – borç ilişkisinin kalmadığını, takipte zamanaşımı nedeniyle borca itiraz ettiklerini, davacının İcra Hukuk Mahkemesinde açtığı itirazın kaldırılması davasının reddedildiğini, dava konusu işin ticari iş olmaması nedeniyle reeskont faizi istenemeyeceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, dava konusu bonoların TTK’nun 661. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradıkları, davacının temel ilişkiye dayanarak alacağını her türlü delille ispatlayabileceği, davacı tanıklarının davacı iddialarını doğruladıkları, davacı asılın duruşmada toplam tutarı 21.400 TL olan bonolar nedeniyle alacaklı olduğunu beyan ettiğini, bu tutardan davalıların 2.430 TL’lik ödeme tutarının düşülmesi sonucu davacının davalılardan bakiye 18.970 TL alacaklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 18.970 TL’ nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalının ödeme savunmasına dayanak teşkil eden 1.750 TL ve 680 TL’lik ödeme belgelerinin tarihlerinin davaya konu bonoların tanzim tarihlerinden önceki tarihleri taşıdığı görülmektedir.
Bu durumda mahkemece sözkonusu ödemelerin dava konusu bonolara karşı yapılan ödemeler olduğunun kabulü isabetsizdir. Öte yandan davacı, dava dilekçesinde reeskont faizi talep etmiş olup dava tarihi itibariyle T.C Merkez Bankası’ndan reeskont faiz oranları sorularak ve tarafların sıfatı da gözetilmek suretiyle reeskont faizine hükkmedilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi de doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacının ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.