YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/11770
KARAR NO : 2010/14395
KARAR TARİHİ : 02.11.2010

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, işyerine çevrilen meskenin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacılar vekili dava dilekçesinde; kat mükiyetli anataşınmazın yönetim planında bu kullanım şeklini yasaklayan hüküm bulunmasına rağmen mesken nitelikli 6 nolu bağımsız bölümünün davalılar tarafından doktor muayenehanesi olarak kullanıldığını ileri sürerek sözü edilen bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca, tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölüm, ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği karar ile işyerine dönüştürülebilir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre yönetim planında aksi kararlaştırılmış olmadıkça doktor muayenehanelerinin tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümlerde, anılan madde fıkrasında öngörülen tüm kat maliklerinin oybirliği ile alacağı karar olmaksızın açılabileceği kabul edilmektedir. Somut olayda yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu edilen 6 nolu bağımsız bölümün, doktor muayenehanesi olarak kullanıldığı, anataşınmazın yönetim planının 12. maddesine göre, mesken olarak tapuda kayıtlı bulunan ve bu amaçla yapılmış olan bağımsız bölümlerin maliklerine kat maliklerince oybirliği ile verilmiş bir karar olmadıkça tapu sicilinde belirtilen nitelikleri dışında kullanılması yasaklanmış bulunduğu anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında; davanın kabulü ile dava konusu 6 nolu bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesine hükmedilmesi gerekirken yerinde bulunmayan yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.