YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4720
KARAR NO : 2022/13964
KARAR TARİHİ : 05.07.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

1) Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçuna yönelik temyizin incelenmesinde;
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesinin, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322’nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326’ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” şeklinde düzenlendiği, somut olayda sanık hakkında incelemeye konu nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmünün daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş hüküm olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesinin temini için İADESİNE,
2) Sahte müstahsil makbuzu kullanma suçuna yönelik temyizin incelenmesinde;
Sanığın üretmediği arpayı üretmiş ve satmış gibi göstererek, sahte müstahsil makbuzu ile Tarım Kredi Koperatifine müracaatta bulunarak destekleme ödemesinden faydalandığı ve bu suretle Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın suça konu makbuzları vergi indirimi ile ilgili bir işlemde kullanmamış olması nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK’nin 207. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 13.06.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.