Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2009/13166 E. 2010/7247 K. 10.06.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13166
KARAR NO : 2010/7247
KARAR TARİHİ : 10.06.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Tarih : 24/06/2009
Nosu : 499/326

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, 31.07.2005 tarihli faturadan kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili, müvekkilinin Biga’daki işyerini tasfiye ederek işyerindeki demirbaş ve malzemeleri davalıya sattığını, malların işyerinde davalıya teslim edildiğini, davalının borcunu ödemediğini, takibe de haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini ve tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, 31.07.2005 fatura tarihi itibari ile davacının müvekkiline 60.848.52 TL borçlu olduğunu, fatura ile davacıya 45.516,68 YTL borçlu duruma düştükleri bunu da ödediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının davalıdan alacaklı olduğunu kanıtlayamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir. Davalı vekili, cevap dilekçesinde 31.07.2005 tarihli dava konusu faturadaki malları aldığını kabul etmiş olup, faturanın da davalı defterlerinde kayıtlı olduğu bilirkişi incelemesi ile anlaşılmıştır. Ayrıca fatura tarihi itibari ile davacının müvekkiline 60.848.52 YTL borçlu olduğu, bu borcun mahsubu ile 45.516.68 YTL kendilerinin davacıya borçlu hale geldiğini, bunun da ödendiğini savunmuş, ancak dayanak ödeme belgeleri ibraz edilmemiştir.
Davalı faturaya konu malları aldığını kabul ettiğine göre, davalının davacının kendisine daha önceden 60.848.52 YTL borçlu olduğu ve bakiye 45.516,68 YTL’nin ödendiği yolundaki savunmasını kanıtlamak durumunda olup, ispat külfeti davalıya düşmektedir.
Bu durumda davalının delilleri toplanıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Öte yandan itirazın iptali davası 05.09.2008 tarihinde açılmasına rağmen karar başlığında davanın açıldığı tarih olarak 7.10.2008 tarihinin gösterilmesi HUMK’nun 459.madde gereği mahkeme tarafından düzeltilebilecek olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.