YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/17183
KARAR NO : 2012/13450
KARAR TARİHİ : 17.05.2012
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma – Mal Paylaşımı
Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat, nafaka, velayet, harç ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kadının birleştirilen boşanma davası da kabul edildiğine göre, boşanmaya sebep olan olaylarda koca da kusurlu olup, davalı-davacı (kadın) ‘ın tam değil, kocaya göre daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı (kadın)’ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davalı-davacı (kadın)’ın birleştirilen boşanma davasındaki maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında boşanmanın fer’i niteliğindedir. Boşanma davasıyla birlikte veya boşanma davası içinde talep edilmesi halinde harca tabi olmadığı gibi talebin kabulü veya reddi durumunda da vekalet ücretine hükmedilemez. Bu husus gözetilmeden kadının maddi tazminat talebinin reddi nedeniyle koca yararına ( 9870 TL.) vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiştir. Vekalet ücreti takdir edilmesinin dayanağı olarak gösterilen dairemizin 17.02.2004 tarihli 734 – 1789 sayılı ilamı, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra bağımsız olarak açılan maddi tazminat davasıyla ilgili olup, boşanma davasıyla birlikte veya bu dava içinde talep edilmiş olan fer’i niteliğindeki maddi tazminatla ilgili değildir.
3-Birleşen boşanma davası için maktu karar ve ilam harcı peşin olarak alınmış ve bu husus hükmün 3. maddesinin (d) bendinde açıkça zikredilmiş olduğu halde, boşanmanın fer’i olan tazminat taleplerinin harca tabi olmadığı gözetilmeden tazminatlar için davalı-davacının harçla sorumlu tutulması da usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, gerek bu bentte gerekse yukarıdaki (2) numaralı bentte değinilen kanuna uymayan hususlar, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısımlarının hükümden çıkartılması suretiyle düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ:Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle; temyiz edilen hükmün, sonucunun birleşen davadaki talepler başlığını taşıyan ikinci maddesinin (d) bendinde yer alan, “harç alınmasına yer olmadığına” cümlesinden sonra gelen “… maddi ve manevi tazminat talepleri de nispi harca tabi olduğundan alınması gereken 18.40 TL. harcın davalı-davacı …’den alınarak Hazine’ye gelir kaydına” cümlesinin ve aynı maddenini (g) bendinin tamamen hükümden çıkartılmasına, temyiz edilen hükmün bu bölümlerinin açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONAMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.05.2012 (Per.)