Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2013/4148 E. 2013/14572 K. 04.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/4148
KARAR NO : 2013/14572
KARAR TARİHİ : 04.07.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/07/1987-15/04/1989 tarihleri arasında Esnaf … sigortalısı, 15/04/1989-31/03/2011 tarihleri arasında Tarım … sigortalısı olduğunun tespitine davalı kurumun yarattığı muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı SGK’nun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, davacının 01.07.1987-15.04.1989 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı; 15.04.1989-31.03.2001 tarihleri arasında da 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulüyle, 10.09.1986- 31.05.1987 ve 01.07.1987 – 15.04.1989 dönemlerinde 1479 sayılı yasaya göre esnaf bağkur sigortalılık kayıtları sigorta kayıtlarında bulunduğundan hukuki yarar yokluğundan bu kısma ilişkin davanın reddine dair verilen karar doğrudur. Ancak 16.04.1989- 04.07.1994, 02.03.1995- 13.06.1995 ve 03.07.1995- 01.03.1999 dönemlerinde tarım bağkur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’nın 6 /b maddesi hükmüne göre; diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce, sigortalılıklarının sona ereceği öngörülmüştür. Bu nedenle 2926 sayılı Yasa kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa’nın 36. ve 10. maddesindeki şartların varlığı halinde 1479 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım … sigortalısı olduğunun kabulünün gerekeceği; 2926 sayılı yasanın 36 ve 10 maddesindeki şartlar gerçekleşmemiş ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve 1479 sayılı yasa kapsamındaki çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, kuruma yeniden müracaatın bulunması veya doğrudan prim yatırılması ya da aynı Yasa’nın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin, giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.02.2007 gün ve E:2007/21-73 ve K:2007/71 sayılı kararı)
Dosya içeriğinden davacının 01.10.1988 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım … sigortalısı olarak; 01.07.1987-15.04.1989 tarihleri arasında ise 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak tescil edildiği, 5.7.1994-1.3.1995 ve 14.06.1995-2.7.1995 tarihleri arasında ise 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığı; Şubat 1999 tarihinden itibaren teslim ettiği ürün nedeniyle yapılan tevkifatının bulunduğu, SGK’nca 2001 yılındaki ilk prim ödemesi dikkate alınarak 01.02.2001 tarihi itibariyle yeniden 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım … sigortalısı olarak tescil edildiği, Ziraat Odasında 2001 yılından, Pancar Ekicileri Kooperatifinde 1986 yılından itibaren kayıtlı olduğu görülmektedir.
Mahkemece, davacının tarım … sigortalısı olmak yönündeki iradesini ortaya koyması nedeniyle, çakışan uzun süreli 1479 sayılı Yasa’ya tabi … sigortalılığından sonra, ilk kesintisinin bulunduğu Şubat 1999 tarihini takip eden ay başı olan 01.03.1999 tarihi ila 01.02.2001 tarihi arasındaki dönem yönünden tarım … sigortalısı olduğunun tesbitine, fazla istemin ise reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.