YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5952
KARAR NO : 2012/14170
KARAR TARİHİ : 10.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1981 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, … Mahallesi, 2022 parsel sayılı 4700,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Temmuz 1956 tarih 728 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak tarla niteliğiyle davalı gerçek kişilerin murisleri … adına tesbit edilmiştir.
Davacı … Yönetimi vekili, 08.11.2011 tarihli dilekçesiyle taşınmazın kısmen kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, 2022 parsel sayılı taşınmazın kesinleşmiş orman tahdidi içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptali ve davalıların elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır. Birleşen 2011/140 esas sayılı dosyada ise, aynı taşınmaza karşı tapu malikinin diğer mirasçılarına karşı aynı istemlerle dava açmıştır.
Mahkemece, 1086 sayılı H.Y.U.Y.’nın 45. maddesi gereğince davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne ve dava konusu … Mahallesi, 2022 parsel sayılı taşınmazın 01.04.2011 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 339,68 m² yüzölçümündeki bölümün tapu kaydının iptaliyle, bu bölümün son parsel sayısı ve orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı … Yönetimi vekili tarafından kabule konu taşınmaz bölümü hakkında, elatmanın önlenmesi istemi hakkında karar verilmemesi ve birleşen dosya davalı gerçek kişilerinin karar başlığında gösterilmemesi nedenleriyle temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 3116 sayılı Yasaya göre yapılarak 1949 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1969 yılında yapılan Istıranca Vakıf Ormanlarının tahdidi ile 09.06.1993 tarihinde ilân edilerek kesinleşen evvelce sınırlaması yapılmış ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tapu malikleri olan davalıların tapu kapsamında kalan (A) bölümü üzerindeki kullanımlarının, karar kesinleşinceye kadar yasal olduğuna göre, mahkemece, yazılı şekilde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, birleşen dosya davalılarının karar başlığında gösterilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün karar başlığında davalılar bölümünde yer alan “5- …” isminden sonra gelmek üzere “6-…, 7-…, 8-…, 9-…, 10-…, (… oğlu) 11-… , (… oğlu) 12…, 13-C…., 14- … 15-…, 16-…’ın” davalı kişi olarak yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın değişik 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.