YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17428
KARAR NO : 2022/14050
KARAR TARİHİ : 28.12.2022

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine
mahkûmiyet

Dosya incelendi
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Diyarbakır 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/03/2014 tarihli kararının sanığa, Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, 19/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat metninin ‘Mahkemenin 12/03/2014 tarihli gerekçeli kararını okumak/almak suretiyle tebellüğ ettim’ şeklinde olduğu, kararın başka bir suçtan hükümlü bulunan sanığa cezaevinde tebliğ edilmesinde, 5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesi gereğince ‘ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır’ düzenlemesi karşısında, kararın sanığa okunup anlatılmadığı, bu nedenle tebligatın CMK’nın 35/3. maddesi uyarınca yöntemince yapılmadığı, bu husus gözetilmeksizin yapılan tebligat usulsüz olması nedeniyle tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 18/01/2016 tarihli 2015/28 esas ve 2016/35 karar sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 12/03/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olmaları nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın diğer yönleri incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.