YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1008
KARAR NO : 2022/16128
KARAR TARİHİ : 08.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile … kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği, dosya kapsamına göre yokluğunda verilen kararın sanığa doğrudan MERNİS adresine Kanun’un 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, bu şekliyle tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; öğrenme üzerine adı geçen sanığın anılan kararı yasal sürede temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
İddianamede sanık hakkında mağdur …’nun yanından geçerken birden elbisesini çekmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla TCK.nın 103/1-b maddesi gereğince dava açıldığı, mahkemece sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs olarak kabul edilip bu suçtan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, mahkemenin iddianamede anlatıldığı üzere sanığın mağdur …’ya yönelik cinsel istismar eylemi yönünden yargılama yaparak sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 08.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.