YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13068
KARAR NO : 2022/20722
KARAR TARİHİ : 12.12.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre, Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/162 E. , 2007/686 K. sayılı tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I- Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme ilişkin gerekçeli kararın 3 nolu bendinde, suçun adının sehven hırsızlık olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi gereği hükmolunan 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 119/1-c maddesi gereği bir kat artırım yapılması sırasında, 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1. Müşteki Ümmüye’nin soruşturma aşamasındaki beyanında, sanıkların kapının önünde duran terliğin altına gizlediği anahtarı alarak kapıyı açtıkları ifade etmesi ve evin kapısı üzerinde yapılan incelemede herhangi bir zorlama izinin tespit edilmemesi karşısında; sanığın TCK’nın 142/2-d maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması,
2. İddianamede sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 39/2-c maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa anılan maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulacak hükümde CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 12.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.