YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12637
KARAR NO : 2022/10094
KARAR TARİHİ : 19.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükümlü hakkında, hükümlünün yokluğunda 10.10.2011 tarihinde kasten yaralama suçundan 3 ay 10 gün cezasına hükmedildiği, kararın hükümlüye tebliğ edildiğine dair belgenin bulunmadığı, ilamın 04.05.2012 tarihinde infaz edildiği,
İnfaz aşamasında hükümlünün ilamat masasının talebine ilişkin kararın tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünden 10.02.2012 tarihli ek kararın hükümlüye tebliğ edildiği, hükümlünün uzlaşma hükümlerinden yararlanma talebi ile değişik tarihlerde dilekçe verdiği, hükümlünün müdafii aracılığıyla 15.03.2022 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu;
Hükümlüye 10.02.2012 tarihli ek kararın, 16.02.2012 tarihinde müddetnamenin tebliğ edilmesiyle karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı devamında 06.03.2017 tarihli dilekçesi ile uzlaşma hükümlerinin uygulanması talebinde bulunduğu ancak hükmün yasal süresinden yaklaşık 9 yıl sonra temyiz edildiği, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde ”Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye
kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile Kanun koyucu tarafından kişilere tanınan hakların belli sınırlar içinde kullanılması ve hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiçbir şekilde korunmayacağının belirtildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü müdafiinin yasal süresinden sonra hükmü 15.03.2021 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 19.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.