YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9618
KARAR NO : 2022/10185
KARAR TARİHİ : 20.12.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER :1)Sanık …’ın katılanlar … ve …’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; TCK’nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezaları ile mahkumiyetlerine dair, Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2019 tarih ve 2018/309 Esas – 2019/363 Karar sayılı kararı, 2) Kararın istinafı üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/01/2020 tarih ve 2019/1903 Esas – 2020/46 Karar sayılı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı,
3)Kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 20/05/2021 tarih ve 2020/2826 Esas – 2021/8481 Karar sayılı ilamı ile “Bozulmasına” karar verilerek dosyanın Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine,
4)Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2021 tarih ve 2021/210 Esas – 2021/409 Karar sayılı; “Sanığın, katılan …’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK’nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile ve katılan …’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK’nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile ile mahkumiyetlerine” dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2021 tarih ve 2021/210 Esas – 2021/409 Karar sayılı kararının sanık … müdafii ve katılanlar … ile … vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK’nin 307/3. maddesi uyarınca ceza miktarına bakılmaksızın temyize tabi olduğu belirlenerek ve sanık hakkında hükmedilen ceza miktarlarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK’nin 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2021 tarih ve 2021/210 Esas – 2021/409 Karar sayılı “Sanığın, katılan …’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK’nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile ve katılan …’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK’nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sanığın eyleminin meşru müdafaa niteliğinde olduğuna, sanık lehine TCK’nin 25 ve 27. maddeleri hükümlerinin uygulama alanı bulduğuna, kamera görüntülerinin sanık savunması ile örtüştüğüne, sanığın, katılan …’in elinde bulunan bıçakla saldırısını sonlandırmaya yönelik eylemleri bulunduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine dair uygulamanın doğru olmadığına, olası kastın hiç tartışılmadığına, TCK’nin 35. maddesi uyarınca azami oranda indirim yapılması gerektiğine, sanığın olayın başında hiç bir haksız hareketinin bulunmadığına, yine TCK’nin 29. maddesi uyarınca yapılan indirim oranının az olduğuna ve azami oranda uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin; kararın bir çok açıdan hukuka aykırı olduğuna, sanık lehine iyi hal indirimi yapılmasının uygun olmadığına, yine sanık lehine haksız tahrik indirimini gerektirir bir durumun gerçekleşmediğine, yerde yatan ve tehlike oluşturmayan maktulün kafasını hedef alan ve etkisiz olan şahıs bakımından bir haksız tahrikin söz konusu olmadığına, bu husustaki savunmaların da inandırıcı olmadığına, bilakis … ve Muhammed için bir haksız tahrik veya meşru müdafaa
durumunun gerçekleştiğine, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine, sanığın soğukkanlı ve tamamen planlı bir biçimde hareket ettiğine, tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın kendisine yönelik bir tehlike olsaydı öncelikle kendisinin kaçınması gerektiğine, lehe olan hükümlerin kaldırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/4. maddesi uyarınca “Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/12/2022 gününde oy birliği ile karar verildi