YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12554
KARAR NO : 2022/10810
KARAR TARİHİ : 01.12.2022

Sanık … hakkında mağdureler … …’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda mağdure … …’a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve mağdure…’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2018 gün ve 2017/345 Esas, 2018/57 sayılı hükümlere yönelik sanık müdafisi ile Katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın adları geçen mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinden verilen 02.07.2018 gün ve 2018/1248 Esas, 2018/1154 Karar sayılı hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 25.06.2019 gün ve 2019/2485 Esas, 2019/10338 Karar sayılı hükümlerin bozulması yönündeki ilamıyla ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesince kısmi direnme kararı verilerek kurulan 07.10.2019 gün ve 2019/2221 Esas, 2019/1905 Karar sayılı ilamın sanık ve müdafisi ile katılan Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.07.2020 gün ve 2020/551 Esas, 2020/2890 Karar sayılı ilamıyla yerinde görülmeyen direnme talebiyle ilgili karar verilmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.06.2022 gün ve 2020/14-314 Esas, 2022/428 Karar sayılı ilamıyla, sanığın mağdure…’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.10.2019 tarihli ve 2221-1905 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında TCK’nın 103/3. maddesinin (d) bendinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına, sanığın mağdure … …’a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince kurulan 07.10.2019 tarihli ve 2221-1905 sayılı direnme kararına konu hüküm “yeni hüküm” niteliğinde olduğundan bahisle temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen dosya tetkik edildi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun anılan ilamı doğrultusunda incelemenin sanığın mağdure … …’a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin oturduğu sitede güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın, mağdureye karşı koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığı gözetilmeden belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 103/3-d. maddesi ile artırılması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasında TCK’nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığında 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezanın eksik tayini,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 07.10.2019 gün ve 2019/2221 Esas, 2019/1905 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.