YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6480
KARAR NO : 2022/10996
KARAR TARİHİ : 29.12.2022
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1.fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, mahkemece genel hükümlerine göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmadığına ilişkin takdiri olduğu anlaşılarak yapılan incelemede; Olay günü sanığın idaresindeki otomobli ile, meskun mahal içinde, azami hız limitinin 50km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama cadde üzerinde gündüz vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde refüj aralığından U dönüşü yapmak üzere sola direksiyon manevrası esnasında sanığın istikametine göre sağ taraftan gelerek kavşaktan geçişini sürdüren motosiklet sürücüsü …’in aracının ön kısımları ile sanığın aracının sağ arka yan kısımlarının çarpışması sonucu asli kusuru ile katılan …’in hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, vücudunda kırık oluşacak nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda;Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;Hükümde, TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrileceğinin ihtar edilmesi,Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (5) numaralı bendinde yer alan ” taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline, ödenmeyen adlî para cezasının kamu yararına bir işte çalışma tedbirine veya hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine ” TCK 52/4. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin sanığa ihtaratına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.