YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23623
KARAR NO : 2022/25937
KARAR TARİHİ : 21.12.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, katen yaralama, mala zarar verme, hakaret
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanıklar … ve … hakkında tehdit, sanık … hakkında katılanlar …, … ve …’ya yönelik, sanık … hakkında katılanlar …, …, … ve …’e yönelik kasten yaralama ile sanıklar … ve … hakkında katılan …’e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;
Sanıklara yükletilen tehdit, kasten yaralama ve mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
2- Sanıklar …, …, … ve … hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin de usul ve kanuna uygun olduğu,
Anlaşıldığından, katılan sanıklar … ve …’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3- Sanıklar … ve … hakkında katılan …’a yönelik mala zarar verme ile sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A- Sanık …’e ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK’nın 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle CMK’nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
B- Katılan … ve sanık …’in aynı konutta birlikte yaşamayan kardeş olmaları nedeniyle TCK.nın 167/2. maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
C- Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte ve aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, sanıklar hakkında TCK’nın 151/1. cümlesi uyarınca açılan davanın mağdurunun …, silahla tehdit ve kasten yaralama eylemlerinin mağdurlarının ise diğer katılanlar olduğu, somut olayda birlikte işlenen silahla tehdit ve silahla kasten yaralama suçlarının mağduru ile mala zarar verme suçunun mağdurunun farklı olması nedeniyle anılan Kanun hükümleri ile değişik CMK’nın 253/3. maddesinin artık uygulama alanı bulmayacağı ve suç tarihinde sanıkların müşteki …’a yönelik TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar … ve …’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki isteme kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.