YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12600
KARAR NO : 2022/9790
KARAR TARİHİ : 09.12.2022

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Dolandırıcılık suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-j, 39/2-c, 43, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 20.820,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının anılan Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51/3. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün denetim süresine tâbi tutulmasına dair İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2019 tarihli ve 2017/140 Esas, 2019/291 sayılı kararının 03/01/2020 tarihinde istinaf edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 13/03/2020 tarihinde işlediği yaralama suçundan Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2021 tarihli ve 2020/202 Esas, 2021/92 sayılı kararı ile adli para cezası ile cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine aynen infaz talebinin reddine ilişkin İstanbul İnfaz Hakimliğinin 11/10/2021 tarihli ve 2021/17626 Esas, 2021/17787 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2021 tarihli ve 2021/1024 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, İstanbul İnfaz Hakimliğince, hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/202 Esas sayılı dosyasındaki suça ilişkin cezanın kesin nitelikte adli para cezası olması, bu karara yönelik istinaf ve temyiz yoluna başvurma imkanının bulunmaması nedeniyle bu kararın erteli cezanın aynen infazına esas olamayacağı gerekçesiyle aynen infaz talebinin reddine karar verilmiş ise de;
5237 sayılı Kanun’un 51/7. maddesinde yer alan “Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanık hakkında verilen İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2019 tarihli erteleme kararının 03/01/2020 tarihinde kesinleştiği, denetim süresinde işlendiği iddia olunan Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2021 tarihli ve 2020/202 Esas, 2021/92 sayılı kararına konu yeni suçun ise denetim süresinde 13/03/2020 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/06/2022 gün ve 94660652-105-34-29574-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay
Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2022/6535 Esas, 2022/18033 Karar sayılı görevsizlik kararı ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2021 tarihli ve 2021/1024 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.