Yargıtay Kararı 14. Hukuk Dairesi 2007/1693 E. 2007/2512 K. 12.03.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/1693
KARAR NO : 2007/2512
KARAR TARİHİ : 12.03.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.02.2002 gününde verilen dilekçe ile tapulu taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve kal, davalı … vekili tarafından açılan karşılık davada, taşkın inşaat nedeniyle temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı … hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı … hakkındaki davanın kabulüne, davalı … hakkındaki davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalı …’ın karşı davasının reddine dair verilen 15.12.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve karşı davacı … vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 05.02.2002 tarihli dilekçesi ile 22.12.1999 tarihinde hükmen maliki olduğu 14 parsel sayılı taşınmazına davalıların taşkın binalarının müdahalesinin önlenmesi ve taşan kısımların kal’ini istemiştir.
Davalı …, davanın reddini savunmuş, davalı … vekili de davanın reddini savunmuş, ayrıca karşılık dava olarak taşkın inşaat alanının temliken tescilini istemiştir.
Mahkemece, davalı … hakkındaki davanın … terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, davalı … hakkındaki davanın kabulüne, davalı ve karşılık davacı … hakkındaki davanın kısmen kabul, kısmen reddine, …’ın karşılık davasının reddine karar verilmiştir.
Davalı ve karşılık davacı … vekili kararı temyiz etmiştir.
Mahkemece, verilen kısa kararda davalı ve karşı davacı … … hakkındaki davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 21661 ada 14 parseldeki 3 m2’lik yer ile ilgili davanın vaki feragat nedeniyle reddine, keza 7m2’lik yer ile ilgili davanın kabulüne, 11 nolu binanın bilirkişi heyetinin 30.10.2002 ve 05.03.2003 tarihli rapor ve ek raporunda belirttikleri ve krokilerinde “d” harfi ile gösterdikleri yeri vaki müdahalesinin men’ine, buranın kal’ine denildiği halde gerekçeli kararda: Davalı-karşı davacı … hakkındaki davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davacının 3 m2’lik yer ile ilgili davasından feragat nedeniyle reddine, 14 parselden 7 m2’lik yer ile ilgili davanın kabulüne, davalı ve karşı davacıya ait 11 nolu binanın bilirkişi heyetinin 30.12.2002 vede 05.03.2002 tarihli rapor ve ek raporlarında belirttikleri ve krokilerinde (A) ile gösterdikleri 7 m.lik yere vaki müdahalenin men’ine, buranın kal’ine karar verilmiştir. Bu durumda, tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu gibi gerekçeli kararda (A) harfi ile gösterilen yer de, temyiz eden davalı ve karşı davacı …’a ait bir yer de değildir.
Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.
10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.
Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı ve karşı davacı … vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 12.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.