YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11595
KARAR NO : 2022/9831
KARAR TARİHİ : 12.12.2022

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar …, … … ve …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 21/2, 86/3-e, 29, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2016 tarihli ve 2015/408 Esas, 2016/377 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 09.08.2022 tarihli ve 2021/21617 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2022 tarihli ve 2022/113683 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1)Suça sürüklenen çocuk … hakkında …, … ve …’a yönelik, suça sürüklenen çocuk … … hakkında …’e yönelik, suça sürüklenen çocuk … hakkında …’a yönelik silahla kasten basit yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden atılı suçların 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde,
2)Suça sürüklenen çocuk … hakkında …’u olası kast ile basit yaralamadan kurulan hükümde;
a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013/3-259 Esas, 2013/273 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan olası kast indiriminin aynı Kanun’un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen ceza üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,
b)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2013/441 Esas, 2014/123 sayılı kararı gereğince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 21/2. maddesi gereğince olası kast hükümleri uygulanması nedeniyle mağdurdan
kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan bir eylem bulunmadığından uygulama imkanı bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun cezasından ayrıca haksız tahrik nedeniyle anılan Kanun’un 29. maddesi gereğince indirim yapılmasında,
c)Suça sürüklenen çocuk …’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 86/2, 21/2, 86/3-e, 29, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sonrasında, anılan Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanarak 1.000,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmesi yerine, hesap hatası yapılarak 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

İncelenen dosyada; suça sürüklenen çocuklar … ve Ferdi hakkında …’ı, … hakkında …’i, … hakkında …’ı kasten yaralama ve … hakkında …’u olası kast ile yaralama suçlarından adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmiş ise de;
Suça sürüklenen çocukların üzerine atılı TCK’nin 86/2, 3-e maddesinde düzenlenen kasten basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar ile mağdurlar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekmektedir.
Bununla birlikte mağdur …’u olası kast ile yaraladığı kabul edilen suça sürüklenen çocuk … hakkında hüküm kurulurken;
5237 sayılı TCK’nin 61. maddesindeki usul ve sıra gözetilerek ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarihli ve 2013/3-259 Esas, 2013/273 Karar sayılı kararı gereğince TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca temel hapis cezasının belirlenmesinin ardından sanığın cezasından TCK’nin 86/3-e maddesine göre artırım yapılması ve bundan sonra olası kast nedeniyle TCK’nin 21/2. maddesine göre indirim yapılması gerekirken, TCK’nin 21/2. maddesi uygulamasının TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarı üzerinden yapılması suretiyle hatalı uygulama yapılmıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2013/441 Esas, 2014/123 Karar sayılı kararı gereğince suça sürüklenen çocuk … hakkında mağdur …’a yönelik 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi gereğince olası kast hükümleri uygulanması nedeniyle mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan bir eylem bulunmadığından uygulama imkanı olmadığı halde, sanığın cezasından ayrıca haksız tahrik nedeniyle TCK’nin 29. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle eksik ceza belirlenmiştir.
Suça sürüklenen … hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 21/2, 86/3-e, 29, 31/3, 62. maddelerine göre belirlenen 50 gün para cezasının günlüğü 20 TL’den çevrilirken 1.000,00 TL adli para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 1.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.
Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; suça sürüklenen çocuklar … ve Ferdi hakkında …’ı, … hakkında …’i, … hakkında …’ı kasten yaralama ve … hakkında …’u olası kast ile yaralama suçlarından … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2016 tarihli ve 2015/408 Esas, 2016/377 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, suça sürüklenen çocuk …’in …’u olası kast ile yaralama suçundan sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.