YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3470
KARAR NO : 2022/10889
KARAR TARİHİ : 28.12.2022

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırılık

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ile 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; Dairemizin 27.01.2021 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yanı sıra 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin de temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede:
A) Sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanığın temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK’nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B) Sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL’ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırılık suçundan dolayı 09.02.2022 tarihinde doğrudan ayrı ayrı hükmedilen 1.020 TL’den ve 820 TL’den ibaret mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 28.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.