YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/6595
KARAR NO : 2006/7903
KARAR TARİHİ : 04.07.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 9.8.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin meni ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, 927 parsel sayılı meranın krokide (b) harfi ile gösterilen 3040,40 m2. lik bölümüne elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ot bedelinin tahsili istemleriyle açılmıştır.
Mahkemece dava reddedilmiş, hükmü davacı Hazine temyiz etmiştir.
Dava, 09.08.2005 tarihinde açılmış keşfin yapıldığı 26.10.2005 tarihinde davalının meraya elatmasını bir yıl önce kaldırdığı saptanmıştır. Bu saptamaya göre Hazinenin elatmanın önlenmesi isteminin reddiyle Hazine meranın mutasarrufu olmadığından ot bedeline yönelik talebin reddedilmiş olmasında yasaya aykırılık yoktur. Ancak;
927 parselin mera olduğu çekişme konusu değildir. Meralar hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlak gibi özel mülkiyete tabi olmayan yerlerin amacı dışında kullanma olanağı bulunmamaktadır. 4342 sayılı Mera Kanununun 4. ncü maddesi hükmünce amaç dışı kullanılmak suretiyle vasıfları bozulan mera, yaylak ve kışlakların tekrar eski konumuna getirmek için yapılan masraflar sebebiyet verenlerden tahsil edilir. Somut olayda, dava konusu bölümün mera olduğu halde davalı tarafından amaç dışı kullanılarak mera vasfının bozulmasına neden olunduğundan davacı Hazine meranın tekrar eski konumuna getirilmesi için yapacağı giderleri davalıdan talep edebilir. Mahkemenin bu olguyu gözden kaçırarak eski hale getirme bedeli istemini reddetmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 4.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.