YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6996
KARAR NO : 2022/19649
KARAR TARİHİ : 24.11.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili
TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Ret, bozma

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince 2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesi sonucunda kaldırılarak, sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kesin nitelikte olan karara karşı sanık müdafisi temyiz isteminde bulunmuş ise de, 02.06.2022 tarihli ek kararda sanık müdafisinin 2016 takvim yılına ilişkin temyiz istemi hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmıştır.
I- “2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:
5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,
II- “2017 ve 2018 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5 yılın üzerinde olması nedeniyle CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;
Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.