YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14657
KARAR NO : 2022/20469
KARAR TARİHİ : 07.12.2022

Müşteki …’e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık …’in mahkumiyetine ilişkin Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2016 tarihli ve 2016/109 E., 2016/323 K. sayılı ilamının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19/10/2022 gün ve 2021/4659 E. ve 2022/17090 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise BOZULMASINA karar verildiği, Dairemizce verilen bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2022 gün, 2016/321024 sayılı itirazı ile sanık … hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden “Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2021 gün ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararına göre de; 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği, sanığa mahkeme tarafından müdafii atanmadığından savunma hakkının kısıtlandığı ve hükmün bozulması gerektiğinin aşikar olduğu, hırsızlık suçu yönünden bozma nedeni olan bu usul hükmü nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin de aynı gerekçeyle bozulmasının gerektiği” gerekçesiyle İTİRAZ KANUN yoluna başvurulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2022 gün, 2016/321024 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 19/10/2022 gün ve 2021/4659 E. ve 2022/17090 K. sayılı kararının iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden, atılı suçların hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.