YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9974
KARAR NO : 2022/9926
KARAR TARİHİ : 13.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ :Kasten yaralama
HÜKÜM :TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62, 53. ve 58. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı;
TEMYİZ EDENLER:Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kararın 23.06.2021 tarihinde o yer Cumhuriyet savcısının katıldığı duruşmada yüze karşı verildiği, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesine göre, duruşmaya katılan Cumhuriyet savcılarının temyiz süresinin karar tarihinden itibaren bir hafta olduğu, Uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde, o yer Cumhuriyet savcısının bir haftalık yasal süreden sonra, 29.07.2021 tarihinde hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’un 310/1. ve 317. maddeleri gereğince istem gibi REDDİNE,
2)Sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınarak, sanığın savunması inandırıcı
gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın tekerüre esas ilamının TCK’nin 106/1-2. maddesi kapsamında tehdit suçuna ilişkin olduğu, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas olan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.