Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/26041 E. 2022/26079 K. 27.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/26041
KARAR NO : 2022/26079
KARAR TARİHİ : 27.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibarıyla hükümlerin temyiz edilemez oldukları anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanık …’nın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın aşamalarda tehdit suçlamasını kabul etmemesi, olayın tanığı …’ın soruşturma ve duruşma beyanlarında sanığın mağduru tehdit ettiğine dair bir anlatımda bulunmaması karşısında; mağdur beyanının ne suretle sanık savunmasına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Kabule göre de; mağdur … ile sanık … ve temyiz dışı sanık … arasında olay günü gerçekleşen komşuluk ilişkisinden kaynaklanan tartışmada sanıkların mağduru birlikte tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, ani gelişen tartışma ortamında sanıkların ne suretle önceden anlaşıp planlayarak iştirak iradesi içinde atılı eylemi gerçekleştirdikleri açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Bozma ilamının (2) nolu bendi uyarınca eylemde birlikte tehdit iradesi bulunmayıp eylemin TCK’nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık …’nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.