YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6697
KARAR NO : 2022/10181
KARAR TARİHİ : 20.12.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama, basit kasten yaralama
HÜKÜMLER : … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2020 tarih ve 2019/206 Esas – 2020/17 Karar sayılı;
1) Sanık … hakkında;
a)Sanığın mağdur …’u “nitelikli kasten yaralama” suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 37, 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son, 29, 62, 53, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,
b)Sanığın mağdur …’u “basit kasten yaralama” suçundan; TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası,
c) Sanığın mağdur …’u “basit kasten yaralama” suçundan; TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 8 ay 12 gün hapis cezası ile mahkumiyetlerine,
2) Sanık … hakkında;
Sanığın mağdur …’u “nitelikli kasten yaralama” suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 37, 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son, 29, 62, 53, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.
TEMYİZ EDENLER : Sanık … ve müdafii, sanık …

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında mağdur …’u nitelikli kasten yaralama ve mağdur …’u basit kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur …’a yönelik nitelikli kasten yaralama, mağdur …’e yönelik basit kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … ve müdafiinin; meşru müdafaaya, haksız tahrik nedeniyle üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında mağdur …’u nitelikli kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; mağdurun bilinci yerine geldiğinde kendisine vurmadığını beyan ettiğine, suçsuz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddiyle,
Ancak;
Adli sicil kaydına göre başkaca tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunmasına rağmen, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken … Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2014 tarihinde kesinleşmiş, 08/12/2011 tarih ve 2010/202 Esas – 2011/206 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 109/1. maddesi uyarınca verilen 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık … hakkındaki (B) numaralı hükmün sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı (10.) paragrafının hükümden çıkartılması ve yerine (10) numaralı paragraf olarak “… Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihinde kesinleşmiş, 09/06/2009 tarih ve 2008/4 Esas – 2009/109 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nin 149/1-c,h maddesi uyarınca verilen 2 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanık … … hakkında mağdur …’u basit kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur …’e yönelik basit kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık … ve müdafiinin; meşru müdafaaya, haksız tahrik nedeniyle üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanık hakkında mağdur …’e yönelik basit kasten yaralama suçu yönünden bozmaya uyularak kısa ve gerekçeli kararda mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, gerekçeli kararda; “sanığın mağdur …’e yönelik eylemi nedeniyle verilen kararın onanarak kesinleştiğinden ve duruşma esnasında sehven taraflara tefhim edilmiş olmakla yanılgıya sebep olmamak adına kısa karardan çıkarılmadığından” bahsedilmesi suretiyle, hükümde çelişkiye ve karışıklığa neden olunması,
b) Sanık …’in, mağdur …’in sorumlu müdür olduğu eğlence yerine girmek istediği ve mağdurun sanığa damsız olarak içeriye giremeyeceğini söylemesi nedeniyle aralarındaki tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine
sanığın mağdur …’i bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayıp kaçmasından sonra, iki grup arasında çok taraflı bir kavganın başladığı anlaşılan olayda, sanık …’in mağdur …’e yönelik basit kasten yaralama eyleminde ilk haksız hareketin sanık … tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından, sanığın cezasında TCK’nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 20/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.