YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/388
KARAR NO : 2022/19147
KARAR TARİHİ : 16.11.2022
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme
…
…
…
I- 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine dair istinaf başvurularının esastan reddi kararları ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen bozma kararına yönelik sanığın temyizinin incelemesinde:
2009, 2010 ve 2011 takvim yılları sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı ve atılı suçların 7188 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na eklenen 286. maddenin 3. fıkrasında belirtilen temyiz edilebilecek suçlar arasında da yer almadığı, 2012 takvim yılı yönünden ise; 5271 sayılı CMK’nin 286/1. maddesinde ”Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.” hükmüne yer verildiği, dolayısıyla sanık hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 12.07.2021 tarihli bozma kararının CMK’nin 284/1 ve 286/1 maddeleri uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE,
II- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan istinaf incelemesi sonucu verilen düşme kararına karşı katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;
Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.