YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29499
KARAR NO : 2023/187
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan, neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/1525 Esas, 2016/523 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun’un 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 nc maddesinin birinci fıkrasının birinci
cümlesi ile aynı Kanun’un 29, 62, 50 ve 52 inci maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçsuz olduğuna, duruşmadaki samimi beyanı, sabit ikametgahı, tutum ve davranışı da göz önüne alındığında beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, “Katılan sanık …’in olay tarihinde kullandığı telefondan katılan sanık …’nın kullanmakta olduğu hatta tehdit ve cinsel taciz içerikli, iddianamede belirtilir şekilde mesajlar göndermiş olduğu, katılan sanık …’un alınan savunmasında üzerine atılı suçlamaları ikrar ettiği ve dosya kapsamında bulunan 02/11/2015 tarihli telefon inceleme tutanağına göre katılan sanık …’un katılan sanık …’ya söz konusu mesajları gönderdiğinin sabit olduğu” gerekçesiyle mahkumiyet kararları verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık …’in temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251/1 inci maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiştir.
C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A.Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/1525 Esas, 2016/523 Karar sayılı kararına yönelik sanık …’in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/1525 Esas, 2016/523 Karar sayılı kararına yönelik sanık …’in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.