YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/3354
KARAR NO : 2009/177
KARAR TARİHİ : 26.01.2009

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait yolcu otobüsüne, davalının maliki olduğu minibüsün çarpması sonucu hasar meydana geldiğini, olayda davalı sürücüsünün tam kusurlu olduğunu belirterek, 24.369.10 YTL hasar bedeli ve 10.240.00 YTL kazanç kaybı toplamı olan 34.609.10 YTL’den, müvekkilinin kasko sigorta şirketinden tahsil edilen 16.800.00 YTL’nın mahsubu ile bakiye 17.800.00 YTL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Birleştirilen, Samsun 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2002/594 Esas, 2003/241 Karar sayılı dosyasında davacı … Sigorta A.Ş. vekili, aynı kaza nedeniyle, müvekkili şirkete kasko sigortalı olan Keskinler Ltd.Şti.’ne ait araç için ödenen 18.148.10 YTL hasar bedelinden, davalının İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası poliçesinden tahsil edilen 16.948.10 YTL’nin mahsubu ile bakiye 1.200.00 YTL tazminatın, 04.10.2001 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, kusur oranına ve tazminat miktarına itiraz ederek, asıl ve birleştirilen davaların reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve ceza dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre, olayda, şerit ihlalinde bulunarak kazaya sebebiyet veren davalı sürücüsünün tam kusurlu olduğu, asıl davada, davacıya ait araçta meydana gelen toplam 26.612.64 YTL hasar ve kazanç kaybından, davacının kasko sigortasınca karşılanan 18.148.10 YTL’nin mahsubu ile bakiye 8.464.54 YTL tazminat istenebileceği, birleştirilen davada ise 18.148.10 YTL kasko sigorta ödemesinden, davalının İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası poliçesinden karşılanan 16.948.10 YTL’nin mahsubu ile bakiye 1.200.00 YTL rücuen tazminat alacağı kaldığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile, 8.464.54 YTL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; birleştirilen davanın kabulü ile, 1.200.00 YTL’nin 04.10.2001 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Birleştirilen davada, davacı … Sigorta A.Ş. vekilinin 1.200.00 YTL tazminat talep ettiğine ve bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine A.A.Ü.T.’nin 12. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 966.45 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 9.bendindeki “.. A.A.Ü.T. uyarınca 966.45 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” tümcesinin çıkartılarak yerine “… A.A.Ü.T. uyarınca 400.00 YTL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” tümcesinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 326.18 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 26.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.