YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11010
KARAR NO : 2023/361
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut Dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.02.2011 tarihli ve 2010/4037 Esas, 2011/636 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KD-2022/103572 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58 inci maddesinin uygulanmasına esas alınan Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinin 07.11.2006 tarihli ve 2006/473 Esas, 2006/939 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olduğu, bu sebeple tekkerüre esas alınamayacağından bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinin 07.11.2006 tarihli ve 2006/473 Esas, 2006/939 Karar sayılı kararında yapılan inceleme sonucu, sanık … hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan para cezası verildiği, söz konusu cezanın hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu, bu sebeple 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanmasında esas alınamayacağının anlaşılması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.02.2011 tarihli ve 2010/4037 Esas, 2011/636 Karar sayılı bozma ilâmının sanık … yönünden KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2009 tarih ve 2008/301 Esas, 2009/178 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
08.02.2022 tarihinde karar verildi.