YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2408
KARAR NO : 2022/9006
KARAR TARİHİ : 10.11.2022
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Vakıf Yöneticilerinin Görevden Alınması
İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalılardan … ile … vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalıların istinaf istemlerinin kabulü ile davalı … ve … yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise kabulüne dair verilen karar, davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davalılardan … ve … tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş olup, davacı vekilinin yatırılmayan temyiz karar harcını yatırması için çıkartılan muhtıraya rağmen gerekli harcın yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, iş bu ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava dilekçesinde, davalı yöneticilerin vakfın amacına ve yürürlükteki mevzuata uymadıkları, vakfın malları ve gelirlerini amacına uygun kullanmadıkları, Denetim Makamınca tespit edilen noksanlık ve yanlışları verilen sürede düzeltmedikleri ileri sürülerek görevden alınmaları istenmiştir.
Davalılar, katıldıkları duruşmada davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece; davalıların ağır ihmal ve kasıtlı fiilleriyle vakfı zarara uğrattıkları gerekçesi ile davanın kabulü ile davalıların vakıf yöneticiliği görevinden alınmalarına ve davalının 5 yıl süre ile aynı ve başka bir vakfın yönetim ve denetim organında görev alamayacaklarına, başka vakfın yöneticileri iseler bu görevden alınmış sayılacaklarına karar verilmiş, hükme karşı davalılardan … ile … vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulması üzerine, … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalıların istinaf istemlerinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalılar … ile … yönünden davanın reddine, diğer davalılar …, …, …, … ve … yönünden açılan davanın kabulü ile; adı geçen davalıların görevden alınmalarına, görevinden alınan davalıların meclis üyesi olamayacaklarına ve beş yıl süreyle aynı vakfın yönetim ve denetim organında görev alamayacaklarına, görevinden alınan vakıf yöneticilerinin başka bir vakfın yöneticisi ise o görevinden de alınmış sayılacaklarına ve beş yıl süreyle hiçbir vakfın yönetim ve denetim organında görev alamayacaklarına karar verilmiş, bu kez davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davalılardan … ve … tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından yatırılmayan temyiz karar harcını yatırması için çıkartılan muhtıraya rağmen gerekli harcın yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına şeklinde hüküm kurulmuş, iş bu hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 10. maddesi kapsamında vakıf yöneticilerinin görevden alınmaları istemine ilişkindir.
1. Davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karara yönelik temyiz itirazları yönünden;
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 09.03.2020 tarihli ve 2019/1618 Esas, 2019/1650 Karar sayılı ek kararının onanması gerekmiştir.
2. Davalılar…ve …’un temyizleri yönünden;
Hükmü temyiz yetkisi, temyizde hukuki yararı bulunmak kaydıyla davanın taraflarına ve aleyhine hüküm kurulan üçüncü kişilere aittir.
Somut olayda, davalılardan…ile … tarafından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmadığından hüküm, istinafa gelmeyen davalılar yönünden kesinleşmiş olup, davalılardan … ve … vekilinin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararla istinaf kanun yoluna başvurmayan davalılar…ile … aleyhine yeni bir durum da yaratılmadığı anlaşıldığından, hükmü temyizde hukuki yararı bulunmayan davalılar … ve …’nun temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamasına dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının yukarıda bir nolu bentte açıklanan nedenlerle reddi ile 09.03.2020 tarihli ek kararın 6100 sayılı HMK’nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, davalılar…ile …’un temyiz dilekçelerinin yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılar … ve …’na iadesine, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.