YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4118
KARAR NO : 2023/43
KARAR TARİHİ : 10.01.2023

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/121 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/121 Esas, 2016/219 Karar sayılı kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli ve 2019/7965 Esas, 2020/4081 Karar sayılı kararı ile “… fiilin suç oluşturmaması veya suçun yasal unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp, savunması alınmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, CMK’nın 193/son maddesine yanlış anlam verilerek, aynı Kanunun 191 ve 147. maddeleri gereğince sanığın sorgusu yapılmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2020/445 Esas, 2022/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri;
Beraat eden sanık lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücreti verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
.Devlet Hastanesi acil servisinde nöbetçi doktor olarak görev yapan …’ın talebi üzerine, aynı hastanede görevli hemşire … tarafından enjeksiyon yapılması üzerine katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralanmasına neden olduğu olayda; enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğe uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan … personeline bir kusur izafe edilemeyeceği, bu nedenle de sanığa atfı kabil bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE
Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 14/4 maddesine göre ” Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine, maktu vekalet ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle . Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2020/.445 Esas, 2022/140 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisi vekille temsil ettiren sanık lehine 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10. 01.2023 tarihinde karar verildi.