YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8696
KARAR NO : 2022/9163
KARAR TARİHİ : 19.12.2022
MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 29.09.2021 tarih ve 2021/998 E- 2021/1142 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, “TEKNOSA” ibareli tanınmış markalar ile “GARANTİ TEKNOSA+ŞEKİL” ibareli 2010/1982, “TEKNOGARANTİ TEKNOSA+ŞEKİL” ibareli 2010/1980, “TEKNOGARANTİ TEKNOSA+ŞEKİL” ibareli 2015/21990 sayılı markaların sahibi müvekkilinin 2015/21936 başvuru nolu “TEKNOGARANTİ+ŞEKİL” ibareli marka başvurusunun, davalı şirketin “garanti.net” ibareli 2005/3788, “garanti bonus flaş” ibareli 2005/32478, “POTANIN PERİLERİ TÜRKİYE’NİN GURURU GARANTİ’NİN ONURU” ibareli 2012/53268, “www.garanti.com.tr+şekil” ibareli 2000/10408, “i-şekil garanti” ibareli 2005/5723, “GARANTİ TEKNOLOJİ+şekil” ibareli 2007/36555, “Garanti Teknosor” ibareli 2015/2525 sayılı markalarına dayanarak yaptığı itirazın, YİDK’nın 2017/M-96 sayılı kararıyla kısmen kabul edilerek, müvekkilinin marka tescil başvurusunun bir kısım mal ve hizmetler için reddedildiğini, markalar arasında iltibasa sebebiyet verebilecek bir benzerliğin bulunmadığını, müvekkilinin tescilli markalarından kaynaklı kazanılmış hakkının bulunduğunu ileri sürerek, davalı Türkpatent YİDK’nın 2017-M-96 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, markaların tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, taraf markalarındaki ”garanti” ve ”teknoloji” ibaresi malın niteliğine ilişkin tanımlayıcı bir işaret olduğu gibi, ticaret alanında herkes tarafından kullanılabilecek ve bu sebeple kullanımı bir kişinin tekeline bırakılamayacak işaretlerden olduğu durumda davacının ”teknogaranti+şekil” ibareli marka başvurusu ile davalı şirkete ait ”Garanti” esas ibareli ayırt edicilik gücü zayıf ve bu sebeple koruma düzeyi düşük olan markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmayacağının ve davalının marka başvurusunun tescilinin, davalı şirketin finans alanında tanınmış ”Garanti” ibaresi yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesindeki riskleri doğurmayacağının kabulü gerektiği, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’nın 2017-M-96 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karar, davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine,
19.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.