YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14173
KARAR NO : 2023/541
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 08/04/2021 tarihli ve 2017/5676 Esas, 2021/4653 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20/10/2022 tarihli ve KD- 2022/105965 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde “Sanıklar ve itiraza gelen sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifade ve savunmaları, 29/03/2010 tarih ve saat 17:00 ile 19:45 olan “Olay Yakalama Yer Gösterme ve Geçici Muhafaza Altına Alma Tutanak”ları, İletişimin Denetlenmesine İlişkin Tutanaklar ile tüm dosya kapsamında; itiraz gelen gelen hükümlünün aleyhine delil olmadığı aşamada “olay günü hükümlü …….l’un iş yerine geldiğini, hükümlü … ….. ile birlikte …..plaka numaralı aracın muayenesini yaptırmak amacıyla Şoförler Cemiyetine doğru yola çıktıklarını, hükümlü … …..’un kendisinden uyuşturucu madde temin etmesini istediğini, bu nedenle hükümlü …..’u aradığını ve bu kişi ile buluşarak uyuşturucu maddeyi temin ettiğini, hükümlü … …..’un aracına binerken polisin kimlik sorması üzerine cebinde bulunan bir poşet halindeki uyuşturucu maddeyi araca atarak kaçtığını” söylemesi suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması” gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülerek hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre, 29/03/2010 tarihli olaya ilişkin sanığın ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen temyiz dışı sanık …’un kollukta müdafi olmadan alınan ifadelerini kovuşturma aşamasında doğrulamamaları, sanığın olay tutanağı içeriğini ve suçlamayı kabul etmemesi karşısında; vicdani kanı oluşturacak sayıda tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği sanık ……. hakkındaki Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 08/04/2021 tarihli ve 2017/5676 Esas, 2021/4653 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/03/2012 tarihli ve
2010/178 Esas, 2012/54 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Sanık hakkındaki hükmün kesinleştirilerek infaza verildiği anlaşıldığından, hükmün İNFAZININ DURDURULMASINA, sanık bu suç nedeniyle infaz kurumuna alınmış ise SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde serbest bırakılmasının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25/01/2023 tarihinde karar verildi.