YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7129
KARAR NO : 2022/20875
KARAR TARİHİ : 13.12.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Tekerrüre esas alınan Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25/06/2012 tarihli ve 2012/309-2012/531 sayılı ilamında sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmışsa da, UYAP üzerinden yapılan araştırmada söz konusu ilama yönelik temyiz incelemesini yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/12/2013 tarihli ve 2012/23732-2013/38885 sayılı ilamında Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25/06/2012 tarihli kararında uygulanan tekerrür hükümlerinin çıkartılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilamın bulunmadığı dikkate alınarak, sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın aleyhine olacak şekilde uygulama koşulları bulunmadığı halde ikinci kez mükerrerliğine karar verilmesi,
2- Sanık hakkında Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/04/2008 tarih ile 2007/870 Esas, 2008/305 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 35/2 maddeleri uyarınca verilmiş 3 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2012 tarihli ve 2012/309 Esas 2012/531 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 168. maddeleri uyarınca verilmiş 10 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak sanık hakkında Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/04/2008 tarihli ve 2007/870 Esas, 2008/305 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 35/2 maddeleri uyarınca verilmiş 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması, 5237 sayılı TCK’nın 58/2-b. maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince hapis cezalarının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2012 tarihli ve 2012/309 Esas 2012/531 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 168. maddeleri uyarınca verilmiş 10 ay 20 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.