YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6448
KARAR NO : 2023/39
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2018 tarihli ve 2016/184 Esas, 2018/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/1593 Esas, 2018/2086 Karar sayılı kararı ile Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2019/2325 Esas, 2019/3826 Karar sayılı kararı ile özetle; sanık …’un eyleminin diğer sanık …’in maktule yönelik kasten öldürme suçuna yardım niteliğinde olduğu, sanık … hakkında kasten öldürme suçuna yardımdan mahkumiyet hükmü kurulması yerine sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2019/468 Esas, 2020/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçuna yardımdan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar vekilinin temyiz isteği sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası gereği mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, haksız tahrik ve takdirî indirimin hatalı olduğuna, ceza miktarına,
B. Sanık müdafiinin temyiz isteği; tanık ve katılan beyanları arasında çelişki bulunduğuna, çelişkili beyanların hükme esas alındığına, sanığın kasten öldürme suçuna iştiraki bulunmadığına, sübuta,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Suç tarihinde sanık … ve temyiz dışı … ile tanık …’in, akşam saatlerine doğru buluşarak bir süre birlikte vakit geçirdikleri ve alkollü içki içtikleri, daha sonra sanığın kullandığı araca bindikleri ve araçla seyir halinde iken tanık …’in, maktul ile telefonla irtibat kurarak buluşma yeri belirlediği ve sanığın kendisini oraya bırakmasını istediği, temyiz dışı sanık …’in bu duruma karşı olumsuz tavır sergilediği, tanık …’in ise …’in tavrına tepki gösterdiği, buluşma yerine geldiğinde tanık …’in araçtan indikten sonra maktul ve temyiz dışı katılan …’in bulunduğu araca binerek … ve …’un tutumundan dolayı maktule hitaben şikayet içeren sözler söylediği, bunun üzerine maktulün araçtan inerek … ve…….,a tartışmaya başladığı, temyiz dışı katılan …’in, …’in yanına giderek ona tokat attığı ve yere yıktığı, maktulün ise sanık …’un gömleğinden tutarak çektiği ve gömleğini yırttığı, tanık…’in araya girmesiyle kavganın ayrıldığı, tarafların olay yerine gelirken kullandıkları araçlara binerek ayrıldıkları, bir müddet sonra …’un cüzdanının, …’in ise cep telefonu ile bir miktar parasının kaybolduğundan bahisle tanık…’i aradıkları ve kaybolan eşyalarını …’in alıp almadığını sordukları, …’in bakacağını söylediği, sonrasında ise söz konusu telefonun …’de olmadığını … ve …’a bildirdiği, ardından … ve …’un kavga mahalline giderek bir süre kaybolan eşyalarını aradıkları fakat bulamadıkları, sanık …’un temyiz dışı katılan …’i arayarak telefonda bu durumla ilgili konuştuğu ve bulundukları yeri öğrendiği, … ve …”un bagajında av tüfeği bulunan ve …’un kullandığı araçla, maktul ile temyiz dışı katılan …’in bulunduğu Kavaklık olarak tabir edilen açık araziye gitmek için yola çıktıkları, …’un, İsmail’in aracını görünce yaklaşık 10 metre mesafede durduğu, araçtan inip maktul ve…’in yanına gittiği, maktulün ise elinde bulunan ve olay yerinde ele geçirilen satır ile … ve …’un üzerine doğru geldiği, bunu gören …’in, yakın mesafeden maktule doğru birkaç kez ateş ederek maktulü öldürdüğü, daha sonra…’e doğru da ateş ettiği, …’in ateş etmesinden sonra maktulün yere düştüğü, İsmail’in ise karanlık bir noktaya doğru kaçmaya çalıştığı sırada …’in ona doğru iki kez daha ateş ettiği, olaylar olduğu sırada …’un, …’in yakınında ayakta durur vaziyette bulunduğu ve …’e hitaben ateş etmesi için “sık sık” diye bağırdığı anlaşılmıştır.
… ve …’in yanlarında av tüfeği olduğu halde sanık …’un kullandığı araçla maktul ve temyiz dışı katılan …’in yanına birlikte gittikleri, … ateş ederken …’un da yanında durduğu ve ona sıkmasını söylediği, olaydan sonra da yine …’un kullandığı araca binerek olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmakla, sanık …’un eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi kapsamında suça yardım niteliğinde olduğu belirlenerek buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.
2. Sanığın inkar içeren savunmaları,
3. Kişinin ölümünün av tüfeği yaralanmalarına bağlı kot kırıkları ile karakterli iç organ delinmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğuna dair … Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 19.11.2015 tarihli otopsi raporu,
4. Tanıklar M.V, E.K, İ.K, F.K beyanları,
5. … Kılıç hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 18.09.2019 tarihli ve 2019/2325 Esas, 2019/3826 Karar sayılı onama ilâmı dosya arasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
A. KATILANLAR VEKİLİNİN TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Haksız Tahrik Yönünden
Taraflar arasında meydana gelen öldürme olayından önce sanık ve maktul arasında tartışma yaşanması ve maktulün sanığın gömleğini yırtması, olay sırasında ise maktulün olay yerinde bulunan satır ile sanığa ve …’in üzerine doğru yürümesi dikkate alındığında, Dairemizin yerleşik ve süreklilik gösteren uygulamaları ile uyumlu olacak şekilde sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgarî oranda (1/4) haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Takdiri İndirim Hükümleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının, hükmü veren Mahkemenin takdirinde olduğu, nitekim Mahkemece sanık hakkında “yargılama sürecinde gözlemlenen olumlu davranışları ile hükmolunan cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri” gerekçe gösterilerek takdiri indirim sebebi uygulanması takdir kılındığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. SANIK MÜDAFİNİN TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sübut, Eksik İnceleme Yönünden
Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de tanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile bu beyanları destekler mahiyetteki Olay ve Olgular başlığı altında (III) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen rapor ve beyanlar karşısında sanığın eylemi sübuta ermekle, Mahkemece dava dosyasının tekemmül ettirilmesi neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. İştirakin Derecesi Yönünden
Maktul ile taraflar arasında yaşanan kavgada sanık … ve …’in yanlarında av tüfeği olduğu halde sanık …’un kullandığı araçla maktul ve katılanın yanlarına birlikte gitmeleri, temyiz dışı sanık … ateş ederken …’un da yanında durarak ona ateş etmesini söylemek suretiyle …’in suç işleme kararını kuvvetlendirdiği, olaydan sonra da yine …’un kullandığı araca binerek olay yerinden ayrılmaları dikkate alındığında, sanık …’un …’le olay yerine geldikleri ve olay yerinden ayrıldıkları aracı kullanması, olay anında …’e ateş etmesini söylemesi şeklindeki eylemlerinin, temyiz dışı sanık …’in, maktule yönelik gerçekleştirmiş olduğu kasten öldürme suçuna yardım niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (c) bendi delaletiyle yardım eden sıfatıyla hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2019/468 Esas, 2020/97 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.