YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13981
KARAR NO : 2022/21755
KARAR TARİHİ : 28.12.2022
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b, 145 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2018 tarihli ve 2017/961 esas, 2018/1065 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/08/2022 gün ve 94660652-105-33-5514-2022- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2022 gün ve 2022/112503 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/7889 esas, 2019/935 karar sayılı ilamında yer alan, “Suça sürüklenen çocuk …’in … ile birlikte A 101 isimli markete müşteri olarak geldikleri, suça sürüklenen çocuğun 9 TL bedelli bir deterjan satın alıp … ile birlikte kasiyer olan müştekiye 200 TL kağıt para verdiği, müştekinin 191 TL para üstünü vermek istediği sırada bozuk para varmış diyerek müştekiden 200 TL parayı geri istediği, ardından müştekiyi lafa tutup 200 TL’yi geri almamış gibi tavır takındığı ve para üstü olan 191 TL’yi müştekiden hile yolu ile almak sureti ile dolandırıcılık suçunu işlediği …” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,
Sanığın olay tarihinde müştekinin kasiyer olarak çalıştığı Burger King isimli iş yerine gelerek su satın alarak 100,00 Türk lirası kağıt para verdiği, müştekinin 99,00 Türk lirası para üstünü vermesi sonrasında, sürekli konuşarak dikkatini dağıttığı müştekiden sanığın bozuk para varmış diyerek 100,00 Türk lirasını geri isteyerek alması şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, diğer yandan 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alındığında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, sanık …’ın yokluğunda verilen 13/12/2018 tarihli kararın 08/01/2019 tarihinde vasisi olarak belirtilen…’ya tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli kararının sanık …’a tebliğ edilip, usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (MERSİN) 14. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 13.12.2018 tarihli ve 2017/961 E., 2018/1065 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 28/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.