Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2008/17780 E. 2009/8110 K. 08.06.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/17780
KARAR NO : 2009/8110
KARAR TARİHİ : 08.06.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacılardan … ile davalı vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan … vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı …’in tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacının …’in mirasbırakanı sigortalı … …’in öldüğü iş kazasında, davalı işverenin %100 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.
Bu ilkeler gözetildiğinde davacı … yararına 30.000.00-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 50.000.00-TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendi tümüyle silinerek yerine,
“1-Manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 30.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 11.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı …’e verilmesine, fazla istemin reddine,
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 3.300.00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacı …’e verilmesine, reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden aynı Tarife gereğince hesaplanan 3.300,00-TL avukatlık ücretinin de davacı …’den alınarak davalıya verilmesine,
3-Davacı …’in yaptığı toplam 539,00-TL yargılama giderinden kabul ve reddedilen miktarlar nazara alınarak 269,50-TL’sinin davalıdan alınarak davacı …’e verilmesine, kalan kısmın davacının üzerinde bırakılmasına,
4-Alınması gereken 1.620,00-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 810.00-TL harcın düşümüyle kalan 810,00-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına, davacı … tarafından peşin yatırılan 810.00-TL nisbi harç ile 12,20-TL başvurma harcı olmak üzere toplam 822,20-TL harç giderinin davalıdan alınarak davacı …’e verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 60.00-TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcı ile 60.00-TL temyiz başvurma harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.