YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/20501
KARAR NO : 2009/8290
KARAR TARİHİ : 09.06.2009

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 1978-1997 yılları arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve kararın bozma ilamına uygun olmasına göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava davacının Şubat 1978 – Aralık 1997 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davacının 16.10.1985-17.7.1991 tarihleri arasında bildirilen 295 gün dışında 1776 gün bildirilmeyen çalışmanın tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının tespite karar verilen dönemde 1.5.1986-20.8.1986 tarihleri arasında 110 gün dava dışı başka bir işverene ait işyerinde çalıştığı, davalı işyerinden 1.3.1987 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği ve davacının bildirgedeki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiği davanın ise 31.12.2002 tarihinde açıldığı gözetildiğinde 20.8.1986-1.3.1987 tarihleri arasındaki dönemin hak düşürücü süreye uğradığı gözetilmeksizin bu döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması istemin kısmen kabulüne karar verildiği halde hüküm fıkrasında kabulüne denmek suretiyle davalı kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi ve davalı Kurumun yargılama giderlerinin tümünden sorumlu tutulmuş olması, 1.10.1985 ve 1.3.1987 tarihli işe giriş bildirgeleri davalı… … tarafından verildiği halde kararın gerekçesinde davacının davalı şirkete karşı açtığı hizmet süresinin tespiti hakkında karar verildiğinin belirtilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;
“1-Davanın kısmen kabulüyle davacının davalılara ait işyerinde 16.10.1985-1.5.1986 tarihleri arasında bildirilen 15 gün dışında 181 gün, ve 1.3.1987-17.7.1991 tarihleri arasında bildirilen 185 gün dışında 1391 gün çalıştığının tespitine, fazla talebin reddine,
2-Alınması gereken 12.20-TL ilam harcından davacı tarafından peşin yatırılan 4.96-TL harcın tenzili ile bakiye 7.24-TL harcın davalı işverenlerden müştereken ve müteselsilen alınarak Hazine’ye gelir kaydına,
3-Davacı tarafından yapılan toplam 251.77-TL yargılama giderinin takdiren 125,00-TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
4-Suçüstü ödeneğinden ödenen 104,00-TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince 400,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan tahsili ile davalı Kuruma verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 9.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.