YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5729
KARAR NO : 2023/394
KARAR TARİHİ : 19.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Karşıyaka 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2020 tarihli ve 2020/98 Esas, 2020/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2020/2139 Esas, 2021/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin şartlarının oluşmadığına,
3. Tutanakların hatalı düzenlendiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın bir arkadaşı ile birlikte madde sattığına dair bilgilere istinaden yapılan fiziki takipte; sanık … ile hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık …’ın ikametten çıktıkları, sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık …’a esrar maddesini verdiği, tanığın da sanığa 100 TL’lik banknotu verdiğinin kolluk görevlilerince görüldüğü, kesintisiz takip sonrası durdurulan tanık …’ın uyuşturucu maddeyi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanığın üstünde 145 TL ile ikametinde tanık …’da ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu kağıt ile benzer nitelikte kağıtlar ele geçirildiği olayda; alışverişi görür fiziki takip, tanık ve sanıkta ele geçen kağıtların benzer nitelikte olması, tanığın aşamalardaki beyanları ve teşhisi, sanığın ikrarıyla eyleminin sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi hükmünde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın, tanığa çocuk bakımevine 70 metre mesafe içerisinde uyuşturucu madde satışının; alışveriş anını görür fiziki takip, tutanak tanıklarının beyanları, tanık ve sanıkta ele geçen kağıtların benzer nitelikte olması, tanığın aşamalardaki beyanları ve teşhisi, sanığın ikrarıyla sabit olduğu, mahkemenin delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V.KARAR
5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2020/2139 Esas, 2021/80 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde karar verildi.