Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2008/19806 E. 2009/8543 K. 15.06.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/19806
KARAR NO : 2009/8543
KARAR TARİHİ : 15.06.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ,davacının maddi tazminat talebinin reddine, 60.000.00 TL manevi tazminatın 27.04.2006 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.
Davacının davalıya ait işyerinde inşaat işçisi olarak 27.04.2006 tarihinde çalışırken iş kazası sonucu sol gözünden yaralanarak % 29 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının % 30, davalı işverenin % 65, davalı işverenin işçisi dava dışı …ın %5 oranında kusurlu olduğu,davacının maddi zararlarının Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan aylıkla karşılandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.
Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 45.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 60.000.00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinmesine, yerine,
“1-Davacının maddi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebi SGK tarafından bağlanan gelirdeki artış nedeniyle reddedildiğinden davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 14.00 TL. ret harcından peşin alınan 13.10 TL. nispi harcın tenzili ile bakiye 0.80 TL.harcın da davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydına,
2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 45.000.00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27.04.2006 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebinin reddine,
3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 4.700.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden aynı tarife gereğince hesaplanan 4.700.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
4- Davacı tarafından yapılan toplam 557.80 TL yargılama giderinden, kabul ve ret oranına göre takdiren 251.00 TL’sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmen davacı üzerinde bırakılmasına,
5- Alınması gereken 2.430.00 TL ilam harcından peşin alınan 1.350.00 TL harcın düşümüyle kalan 1.080.00 TL nispi harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 1.350.00 TL nispi harç ile 14.00 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 1.364.00 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,60.00 TL temyiz başvuru harcının taraflarca yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 15.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.