YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13825
KARAR NO : 2023/660
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2013 tarihli ve 2013/472 Esas, 2013/799 Karar sayılı kararı ile sanığı eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 Sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2013 tarihli ve 2013/472 Esas, 2013/799 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 10.09.2015 tarihli 2015/314 Esas, 2015/3520 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.
3. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2016 tarihli, 2015/751 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası hak yoksunluğuna dair hükmün 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 28.04.2016 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
4. Sanığın 14.09.2018 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/665 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/1069 Esas, 2022/745 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık “temyiz hakkını kullanmak istediğini” belirterek hükmü temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın …. Mah….. Cad. üzerinde kolluk güçlerinin yapmış olduğu denetim esnasında cebinde taşıdığı sigara kağıdına sarılı 0.42 gr kadar gelen eroin maddesini kolluk güçlerine teslim ettiği, böylelikle sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 28.04.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 14.09.2018 tarihinde Kullanmak İçin Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Kabul Etmek veya Bulundurmak suçundan dolayı Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.01.2021 tarih ve 2019/665 Esas – 2021/31 Karar sayılı ilamı ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın da 02.11.2021 tarihinde kesinleştiği, bu şekilde denetim süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında belirlenen hükmün açıklanarak 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/1069 Esas, 2022/745 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/1069 Esas, 2022/745 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.