YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5111
KARAR NO : 2022/9052
KARAR TARİHİ : 14.12.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Bozova Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12.02.2019 tarih ve 2018/432 E- 2019/101 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 22.04.2021 tarih ve 2019/1581 E- 2021/759 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, davalı … Şubesi’ne ait … nolu hesabına Bozova Sosyal Yardımlaşma Vakfınca bakım ücreti adı altında yatırılan bakıcılık ücretine davalı kurumca 12934 proje nolu, Merkez-3 Tarım Kalkınma Kooperatifi borcundan dolayı bloke konulduğunu bildirerek, konulan blokenin kaldırılarak hesaptaki alacağının tarafına ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkili bankadan fon kaynaklı kredi kullandığını, yasal süre içinde krediye ilişkin geri ödeme yapmayarak, temerrüde düştüğünü, bu sebeple davacı aleyhine Şanlıurfa 3. İcra Dairesi’nin 2015/4293 esas sayılı icra takibine giriştiklerini, icra takibine konu borcunu da ödemediğini, bu sebeple müvekkili bankanın TOA Yönergesi kapsamında davacının müvekkili banka nezdinde bulunan mevduatından borcu nedeniyle kesinti yapıldığını, bu kesintinin yasal olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun 29. maddesi karşısında davalının savunmasına itibar edilemeyeceği, davalı bankanın uhdesinde bulunan davacının 2828 sayılı Kanun kapsamındaki hesaplarına evde bakım ücreti adı altında yatırılan paralara bloke koymasının kanuna aykırı olduğundan, davanın kabulü ile davacının hesabına konulan haciz ve blokenin kaldırılmasına ve bloke konulan paranın davacıya iadesine karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; 2828 sayılı Kanun’un 29.maddesi uyarınca davacının hesabına bloke konulamayacağı, dolayısıyla ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi’nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.