YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6976
KARAR NO : 2022/20463
KARAR TARİHİ : 15.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili
TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : İade, onama

I-Sanık hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiin temyizinin incelenmesinde:
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın, İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarih ve 2016/743 değişik iş numaralı kararı ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla; dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II-Sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde:
1-5271 sayılı CMK’nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2014 tarih ve 2014/954 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından kamu davası açıldığı, “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan bir dava bulunmadığı halde iddianame dışına çıkılarak bu suçlardan beraat hükmü kurulması,
2-2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden, hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

…