YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29183
KARAR NO : 2023/608
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın bir sağlık kurumunun gözetim ve denetiminde tedavi gördüğü, mağdurun şikâyetçi olmadığı, sanığın beraatinin gerektiği ve resen tespit edilecek nedenlerle dosyanın yeniden incelenerek bozulması talebine yönelik olduğu.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurun sanığın annesi olduğu, sanığın ruhsal sorunları nedeniyle tedavi gördüğü, olay günü mağduru darp ettiği ve “Sizi öldürecem, evi yakacam.” şeklinde tehdit ettiği; ancak sanığın aldırılan rapora göre akıl hastalığı nedeni ile işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu anlaşıldığından Yerel Mahkemece sanık hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Temyizi Yönünden
Sanığın başka bir sağlık kuruluşunda tedavi görmesinin, hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 57 nci maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine engel olmadığı, sanığın üzerine atılı suçların takibi şikayete bağlı suçlardan olmadığından, mağdurun şikâyetçi olmamasının bozmayı gerektirmediği, sanığın usulune uygun şekilde aldırılan raporu, mağdur ve tanık beyanı ile sanık savunması karşısında sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen tehdit ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.