Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2022/12081 E. 2022/14483 K. 17.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/12081
KARAR NO : 2022/14483
KARAR TARİHİ : 17.11.2022

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacı, davalılar yanında geçen ve kuruma eksik bildirilen 03.09.1993 – 28.11.1993 , 06.04.1996 – 01.03.1999 , 16.06.1999 – 18.02.2000 ve 13.11.2000 – 29.03.2001 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.
Mahkemece verilen önceki karar kapatılan Yargıtay 21. HD.’nin 26.03.2015 günlü ilamıyla “1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- … davacının 1993 yılında davalı işyerinde geçen 3 aylık çalışması 1997 yılına kadar kesintiye uğradığından dava tarihi itibari ile hak düşürücü sürenin geçtiğinin kabulü yerindedir.
Yapılacak iş; 1996/4-2001/4 dönemleri arasındaki sürelerle ilgili işverence SGK’na verilen dönem bordrolarında dava konusu dönemde kesintisiz çalışması bulunan bir diğer deyişle çalışmanın kesintisiz olduğunun bilmesi mümkün olan kayıtlı tanıklar saptanarak, bu tanıkların bilgilerine başvurmak, dönem bordroları yok ise işyerine komşu işyerlerinin kayıtlara geçmiş kişileri veya benzer işi yapanların kayıtlara geçmiş yukarıda açıklanan niteliklerdeki kimseleri tespit edilip dinlenmek ve gerekirse bu tanıkların hizmet cetvelleri de alınmak sureti ile tüm deliller toplandıktan sonra, delilleri takdir edip ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir” gerekçeleriyle bozulmuş, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda;
“Davanın kabulü ile,
a) Davacının 06/04/1996 tarihinden 31/12/1996 tarihine kadar davalı … Şti. ait iş yerinde 265 gün hizmet akdi ile çalıştığının tespitine,
b) Davacının 01/01/1997 tarihinden 01/03/1999 tarihine kadar davalı …- …- …’a ait (…) iş yerinde 766 gün hizmet akdi ile çalıştığının tespitine,
c) Davacının 03/09/1993-28/11/1993 tarihler arasındaki dönem yönünden talebi hakkında ilk kararda hak düşürücü süre nedeniyle reddine yönelik verilen karar bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.
Mahkemece 06.04.1996 – 01.03.1999 arası döneme ilişkin kabul yerindedir.
Ancak diğer talep dönemlerine yönelik olarak, gerekçede hak düşürücü süreye uğradığı ve ilk dönemle ilgili ilk kararın kesinleştiği belirtilmek suretiyle, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilerek talep konusu bu dönemlerle ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır.
Bozma ilamında açıkça onanmasına karar verilmeyen dönemler yönünden de karar bozulmuş sayılacağından, 03.09.1993 – 28.11.1993 ile sonraki 16.06.1999 – 18.02.2000 ve 13.11.2000 – 29.03.2001 dönemlere ilişkin talepler yönünden de hak düşürücü süreden ret kararı verilmelidir.
Kabule göre de; taleplerin tamamının kabul edilmeyip bir kısmının kabulüne, bir kısmının reddine karar verilmesine rağmen hükümde davanın kısmen kabulü kısmen reddi yerine, davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.