YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7312
KARAR NO : 2022/21010
KARAR TARİHİ : 15.12.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
a-Sanığın, camiden yedek anahtar çaldığının anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın bilinen değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
b-Sanığın 23.06.2016 tarihli duruşmasında katılanın zararını karşılamaya hazır olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; zarar miktarı tespit edilerek, gerektiğinde ödeme yeri de belirlenmek suretiyle sanığa makul bir süre içerisinde zararı tazmin etme imkanı sağlanıp sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c-Sanığın suç tarihinde caminin pencere kanadını kanırtmak suretiyle zarar vermesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 153/1. maddesinde tanımlanan ibadethanelere zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 152/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.