YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11997
KARAR NO : 2023/554
KARAR TARİHİ : 17.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2014 tarihli ve 2013/613 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak sigaraların 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.
2.Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2014 tarihli ve 2013/613 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararının katılan … İdaresi vekili, sanıklar … ile Kamil Kanbal tarafından temyizleri üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19.Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2019/7673 Esas, 2021/3948 Karar sayılı ilâmıyla;
“…”…1. Hakkında verilen beraat kararı onanan sanık Kamil Kanbal tarafından işletilen kasap dükkanında olay tarihinde yapılan aramada, tezgah altında siyah poşet içinde iki çeşit olmak üzere toplam 6 karton sigara ele geçirilen olayda; sanık Kamil Kambal kasap dükkanın kendisine ait olduğunu, kendisinin müşterilerle ilgilenirken abisi olan sanık …’ın içeriye poşetle girdiğini beyan ettiği, sanık …’in de bunu doğrulayarak davaya konu sigaraları içmek için aldığını, eve gidene kadar kardeşi olan sanık Kamil’in iş yerinde bulundurduğunu beyan etmesi karşısında, ele geçirilen 6 kartondan ibaret gümrük kaçağı sigaraların miktar itibariyle kişisel kullanım sınırında kaldığı, sanık …’ın gümrük kaçağı sigara satarken görüldüğüne veya yakalandığına ilişkin herhangi bir tespit ve suç üstü halinin bulunmadığı, dosyada mevcut Tarsus İl Emniyet Müdürlüğü KOM Grup amirliğince düzenlenen tutanak içeriğinde belirtilen ve “sanık …’ın işyerinde kaçak sigara sattığına” dair elde edilen soyut istihbari bilgi dışında sanık …’ın suça konu 6 karton sigarayı savunmasının aksine ticari gaye ile bulundurduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak ve yeterli delil bulunmadığı gözetilerek sanık …’ın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklinde düzenlemenin sanığın lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun’un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili
hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
3.Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nin 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi….” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/231 Esas, 2021/479 sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.11.2022 tarihli ve 2022/57100 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği;
1.Sanığın suçu işlediği sabit iken cezalandırılması yerine beraatine karar verildiğine,
2. Beraat kararı verilmesine rağmen haklarında vekalet ücretine hükmedilmediğine,
3. Re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.29.10.2013 tarihli emniyet görevlilerinin kaçak sigara satışına yönelik istihbarı çalışmalar neticesinde kaçak sigara satışı yapıldığı tespit edilen şahısların isimleri ve adreslerinin yazılı olduğu tutanak tanzim edildiği anlaşılmıştır.
2. 30.10.2013 tarihinde temyiz dışı beraat kararı onanan sanık Kamil Kanbal’a ait kasap dükkanında 29.10.2013 tarihli tutanak üzerine mahkemeden alınan adli arama kararına istinaden yapılan aramada, iş yerinin giriş bölümünde tezgah altında siyah poşetler içerisinde 60 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
3. Sanık aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmediğini, ele geçirilen sigaraların kendisine ait olduğunu, içmek için aldığını, olay günü kardeşi olan sanık Kamil’in iş yerine uğradığını,
orada otururken polislerin geldiğini, suça konu sigaraları eve gidene kadar kardeşi olan sanık Kamil’in iş yerinde bulundurduğunu savunmuştur.
4. Temyiz dışı beraat kararı onanan sanık Kamil Kanbal aşamalardaki savunmalarında kasap olduğunu, kaçak sigara satmadığını, kardeşi olan sanıkta ele geçirilen sigaralardan haberinin olmadığını beyan etmiştir.
5. Tutanak tanıkların yargılama aşamasında beyanları alınmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Cezalandırılması Gerektiğine Yönelik,
Sanığın aşamalardaki savunması, tutanak tanıklarının beyanları, temyiz inceleme dışı kalan sanık Kamil Kanbal’ın beyanlarının sanık savunmaları ile uyumlu olması, ele geçirilen 6 kartondan ibaret gümrük kaçağı sigaraların miktar itibariyle kişisel kullanım sınırında kaldığı, sanık …’ın gümrük kaçağı sigara satarken görüldüğüne veya yakalandığına ilişkin herhangi bir tespit ve suç üstü halinin bulunmadığı, dosyada mevcut Emniyet Müdürlüğü’ne bağlı görevliler tarafından düzenlenen tutanak içeriğinde belirtilen ve “sanık …’ın işyerinde kaçak sigara sattığına” dair elde edilen soyut istihbari bilgi dışında sanık …’ın suça konu 6 karton sigarayı savunmasının aksine ticari gaye ile bulundurduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak ve yeterli delil bulunmadığı gözetildiğinde sanık hakkında verilen beraat kararında herhangi bir hukuku aykırılık bulunmamıştır.
B.Vekalet Ücreti hükmedilmesi gerektiğine yönelik;
1.Sanık hakkında beraat hükmü kurulması nedeniyle katılan … İdaresi lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykılılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan … İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/231 Esas, 2021/479 Karar sayılı kararında katılan … İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan … İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.