YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9478
KARAR NO : 2023/157
KARAR TARİHİ : 30.01.2023
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Üstsoyu kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/114 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 inci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi, 29 uncu maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/1463 Esas, 2022/1741 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, haksız tahrik nedeniyle yapılan uygulama sırasında sanığa eksik ceza tayin edildiği belirlenerek bu husus eleştirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, suç vasfının taksirle öldürme veya kasten yaralama sonucu ölüme neden olma kapsamında kaldığına, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Maktul ile sanığın baba-oğul oldukları, olay günü maktulün sanığa ait aracı istemesi üzerine sanığın vermediği, maktulün sinirlenerek küfür ettiği ve sanığın bulunduğu odaya taş atarak camı kırdığı, taşın sanığın sağ kaş kısmına gelmesi sonucu basit tıbbî müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı, maktulün bulunduğu odaya geldiğini gören sanığın camdan atlayarak depo kısmına gidip tüfeği alarak dışarı çıktığı, maktulün de peşinden geldiği, sanığın maktule “bak gelme vururum” dediği, maktulün sanığın üzerine gelmesi sonucunda sanığın tüfekle maktulün sağ göğüs kısmına 1 el ateş ederek yaraladığı ve maktulün ölümüne sebep olduğu anlaşılmıştır.
2. 24.05.2021 tarihli 2021/27017 sayılı otopsi raporunda maktulün sağ koltuk altı bölgesinde 1 adet av tüfeği saçma giriş yarası tespit edildiği, yaralanmasının tek başına öldürücü nitelikte olduğu, maktulün ölümünün av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı sol omuz başı kırığı ile akciğer yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu gerçekleştirildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.
3. 24.05.2021 tarihli 42759 sayılı Konya Numune Hastahanesi Genel Adlî Muayene Raporunda sanığın sağ göz lateral frontal bölgede 3*2 cm çapında ekimoz alanı bulunduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.
4. 02.06.2021 tarihli 62381 sayılı uzmanlık raporunda atışın uzak atış mesafesinden yapılmış olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.
5. Sanığın suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.
6. Tanık A.T., S.T., M.T., K.T.’ nin beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Suç vasfına yönelen temyiz istemi
Sanığın maktulün peşinden gelmesi üzerine, olayın sıcağıyla alınan tanık …’nin ilk beyanında “bak gelme vururum” dediği, sanığın üzerine gelmeye devam ettiğini gören sanığın kararlı bir iradeyle av tüfeğini maktule doğrultarak, 1 el ateş etmek suretiyle maktulü hayati bölgesi olan sağ koltuk altından vurarak öldürdüğü hususları bir bütün hâlde göz önüne alındığı vakit, suça yönelmiş irade ve kastın öldürme fiiline yöneldiği kabulüne varılmasının lazım geldiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin kasten öldürme olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Haksız Tahrike yönelen temyiz istemi
Sanık savunmaları ile maktulün yakınlarının tanık sıfatıyla tespit olunan beyanlarına göre maktulün aile üyelerine süregelen kötü davranışlarda bulunduğu, olay günü sanığın aksi ispat olunamayan savunmalarına göre maktulün kendisine küfür etmesi ve taş atarak basit tıbbi müdahale ile girilecek şekilde yaralaması ve sanığın peşinden depoya gelerek kovalaması karşısında tahrikin türü ve neden olduğu hiddet veya şiddetli elemin derecesi gözetilerek sanık lehine takdir olunan haksız tahrik indirim miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/1463 Esas, 2022/1741 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz
incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.01.2023 tarihinde karar verildi.